""
close

  • Polsce – służyć, Europę – tworzyć, Świat – rozumieć
  • SPRAWY OBYWATELSKIE

  • ŹRÓDŁA PRAWA

     

    Zagadnienia nabycia obywatelstwa polskiego i jego utraty reguluje ustawa z dnia 2 kwietnia 2009 roku z późniejszymi zmianami o obywatelstwie polskim (Dz.U. z dnia 14 lutego 2012 r.).

    Do spraw związanych z posiadaniem lub utratą obywatelstwa polskiego mają zastosowanie również przepisy:

    • Ustawy z dnia 20 stycznia 1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego,
    • Ustawy z dnia 8 stycznia 1951 r. o obywatelstwie polskim,
    • Ustawy z dnia 15 lutego 1962 roku o obywatelstwie polskim.

    w zakresie, w jakim dotyczą zdarzeń, które nastąpiły w czasie ich obowiązywania. 

     

    Zgodnie z ustawą o obywatelstwie polskim z dnia 2 kwietnia 2009 r. z późniejszymi zmianami (Dz. U. z dnia 14 lutego 2012 r.)  obywatelstwo polskie nabywa się:

     

    1.  z mocy prawa poprzez urodzenie:

     

    Dziecko nabywa obywatelstwo polskie przez urodzenie z rodziców, z których co najmniej jedno posiada obywatelstwo polskie, bez względu na miejsce urodzenia dziecka - w Polsce czy za granicą (art. 14 pkt 1 ww. ustawy) - zasada krwi (ius sanguinis).

     

     2. z mocy prawa poprzez urodzenie/znalezienie na terytorium Polski:

     

    Jeżeli dziecko urodzi się lub zostanie znalezione na terytorium RP, a oboje rodzice są nieznani lub nieokreślone jest ich obywatelstwo, bądź nie mają żadnego obywatelstwa (art. 14 pkt 2 i art. 15 ww. ustawy), dziecko z mocy prawa nabywa obywatelstwo polskie - zasada ziemi (ius soli).

     

    3. poprzez adopcję:

     

    Małoletni cudzoziemiec przysposobiony (adoptowany) przez osobę/osoby posiadające obywatelstwo polskie nabywa obywatelstwo, jeżeli przysposobienie pełne nastąpiło przed ukończeniem przez niego 16. roku życia. Przyjmuje się wtedy, że małoletni posiadał obywatelstwo polskie od momentu urodzenia.

     

    4. poprzez nadanie obywatelstwa polskiego:

     

    Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej może nadać cudzoziemcowi obywatelstwo polskie.

     

    5. poprzez przywrócenie obywatelstwa polskiego:

     

    Decyzję w kwestii przywrócenia obywatelstwa polskiego wydaje Minister Spraw Wewnętrznych.

     

    6. poprzez uznanie za obywatela polskiego:

     

    Cudzoziemiec zamieszkujący w Polsce składa wniosek o uznanie za obywatela polskiego. Decyzję w kwestii uznania za obywatela polskiego wydaje wojewoda właściwy ze względu na miejsce zamieszkania cudzoziemca. Konsul nie przyjmuje ww. wniosków.

     

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: